Veilig los door het bos:
|
|
| |
Als laatste
van de Unbridled training gaan we het paard voorbereiden op het rijden
op de openbare weg zonder hoofdstel. Zoals eerder gezegd, het is en blijft
altijd een risico, want een paard is nu eenmaal onvoorspelbaar en geen
verzekering neemt je serieus als er iets gebeurd. Ze zullen gewoonweg
niet geloven dat je paard ook zonder hoofdstel onder controle kan zijn.
Ikzelf acht mijn paard
voldoende onder controle om zonder hoofdstel door het bos te rijden. Deze
mening is gebaseerd op de volgende conclusies: Maak voor jezelf een zorgvuldige overweging en stel vast hoe groot het risico is. Alleen bij optimale controle is het rijden op de openbare weg eventueel te doen... |
|||
|
||||
We beginnen met het paard vertrouwd te maken met allerlei rare dingen. Het beste is om dit al lang van te voren aan te leren, bv door een clinic Stressvrij Paard, van Kim Moeyersoms of een oefeniong met politiepaarden. Dit paard heeft in een eerder stadium kennis gemaakt met diverse "enge" voorwerpen. We herhalen dit nogmaals zonder hoofdstel. In een eerste stadium nog met een halster om, zodat bij een paniekreactie toch enige controle kan worden uitgeoefend. Hier zien we het paard op een zeiltje staan, hij geeft hier niks om. Hieronder oefenen we een kleine slalom tussen emmertjes. Het snelle wenden en sturen bewijst het gemak waarmee het paard gestuurd kan worden. In principe mag het paard zonder hoofdstel niet slechter lopen als met hoofdstel! |
||||
|
||||
Het halster en touw kunnen in noodgeval gebruikt worden als harnachement, maar het is ook handig om bij kroegbezoek om het paard vast te kunnen zetten. In mijn geval neem ik ook altijd een stang mee, want mijn paard kan enorm drammen en zodra ik merk dat hij misbruik gaat maken van de situatie, hang ik de stang erin. Eenmaal is dit voorgekomen. Niet in een hoofdstelloze situatie, want ik was in die tijd nog niet zover, maar toen ik het paard bitloos ging rijden tijdens een TRECwedstrijd. Ook bitloos adviseer ik altijd een bit of stang mee te nemen. Niet alleen om het risico te beperken, maar als correctiemiddel om het drammen af te leren. Niets is zo vervelend als door het bos gesleurd te worden... Wat ik ook altijd bij me heb is een klein zakje met snoepjes. Soms is het prettig om te belonen met wat lekkers. |
|||
| |
|
||
De volgende oefening is erg belangrijk. Het test de gehoorzaamheid ten opzichte van de ruiter versus het kudde-instict. Dit is een moeilijk onderdeel en als het lukt, geeft dit een bewijs van leiderschap van de ruiter naar het paard toe. Deel 1 van de oefening
is het voorop rijden. Hierbij mag het paard niet aarzelen om langs voorwerpen
te gaan die hij onderweg tegenkomt. Even schrikken van een vogel die uit
de struiken vliegt, is heel normaal, maar het paard mag daarbij behalve
een korte schrikreactie, geen moment buiten controle komen! Natuurlijk doe je deze
oefening ook met hoofdstel, om de basis van het zelfstandig rijden onder
de knie te krijgen. Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat een paard, wat deze gehoorzaamheid niet heeft met hoofdstel, überhaupt zonder hoofdstel gereden kan worden. |
|
Deel 2 van de oefening is het je laten inhalen van een ander paard, waarbij jouw paard accepteert dat hij achterblijft. Je ziet op de foto dat het witte paard niet blij is om ingehaald te worden. Op de eerste foto is hij blij en monter. Hij loopt graag voorop. Op foto twee zie je een duidelijk protest, maar hij weet dat er geen discussie mogelijk is en hij accepteert dat het andere paard voorop rijdt. Op de derde foto is het orenspel al een stuk geruster. Hij had liever voorop gelopen, maar hij doet braaf wat er van hem verlangd wordt. Aan de halsriem zie
je dat er een sterke ophouding nodig is. Dit is niet erg, zolang het paard
er goed op reageert. Moet je eindeloos blijven trekken, dan zijn jullie
er nog niet klaar voor. Mocht deze oefening de enige zijn die niet goed
gaat, hang dan tijdelijk je halster of hoofdstel terug en gebruik deze
alleen in deze situatie. Oefen deze oefening heel vaak en beloon als het
lukt. Uiteindelijk zal het paard begrijpen hoe belangrijk het is om naar
jou en niet naar het andere paard te luisteren. |
|
Deel 3 van de oefening is het laten vallen van een gat, dus een wat grotere afstand tussen de twee paarden. Laat je paard halthouden terwijl het voorste paard doorloopt, of blijf in stap als het voorste paard weggaloppeerd. Je ziet op de foto dat het witte paard niet langer wordt tegengehouden en zich overgegeeft aan zijn positie ten opzichte van het andere paard. De halsriem hangt helemaal los. De ruiter heeft het kudde-instinct overwonnen. De correcte basis van het zonder hoofdstel rijden in op deze foto heel goed te zien. |
| Een pittige
oefening voor zowel met als zonder hoofdstel is het meenemen van een tonnetje
met rammelde steentjes erin aan een touw. Om het paard te laten wennen beginnen
we achteruit te lopen, waardoor het paard goed zicht heeft op het voorwerp.
De ruiter toont het paard dat het voorwerp ondanks het geluid, niet eng
is en hij accepteert dat. Daarna gaan we voorwaarts en slepen het voorwerp
in stap mee. Dan worden we overmoedig en doen het in galop :-) Je ziet aan het orenspel dat het paard de zaak niet echt helemaal vertrouwd en op zijn hoede blijft. Hij heeft echter voldoende vertrouwen om geen rare dingen te doen en is steeds volledig onder controle. |
|
| Verdere
oefeningen bestaan uit de natuurlijk hindernissen te overwinnen, die het
bos te bieden heeft. In dit geval een helling af galopperen, waarbij enkele
boomstammetje liggen waar je overheen kunt galopperen. Dit paard heeft TREC
gelopen op wereldkampioenschap niveau. Alle natuurlijk hindernissen zijn
hem wel ongeveer bekend. Een goede voorbereiding op al het recreatieve
rijden is het rijden van TRECwedstrijden. Hierbij wordt de ruiter geconfronteerd
met zijn tekortkomingen en zal zich beter gaan bekwamen in de losse onderdelen.
Het vertrouwen en de discipline worden duidelijk zichtbaar in de TREC.
|
|
|
Foto's genomen
door Dagmare Wouters, www.cw-quarterhorses.com
op een door VVRclub KEMVAR georganiseerde "Extreme Forest Walk". |