Veilig los door het bos:

Als laatste van de Unbridled training gaan we het paard voorbereiden op het rijden op de openbare weg zonder hoofdstel. Zoals eerder gezegd, het is en blijft altijd een risico, want een paard is nu eenmaal onvoorspelbaar en geen verzekering neemt je serieus als er iets gebeurd. Ze zullen gewoonweg niet geloven dat je paard ook zonder hoofdstel onder controle kan zijn.
Mijn persoonlijke mening is dat een paard nóóit 100% onder controle is, zelfs niet met het scherpste bit! Het is een vluchtdier en als ie in paniek is, blijft vluchten instincmatig altijd een optie... Maar onthoud dus dat jij degene bent die waarschijnlijk geen gelijk krijgt als er iets gebeurd.

Ikzelf acht mijn paard voldoende onder controle om zonder hoofdstel door het bos te rijden. Deze mening is gebaseerd op de volgende conclusies:
- Mijn paard zal eerder stoppen en weigeren verder te gaan als te vluchten.
- Als hij schrikt, is zijn eerste optie niet wegrennen maar stilstaan en/of achteruit gaan.
- Als ik wil dat hij stopt, staat hij meteen stil, zonder enige aarzeling, ook niet als de andere paarden er plankgas vandoor gaan. Dit is uitgebreid getest.
- Mijn paard heeft vertrouwen in mij en vind mij belangrijker als zijn soortgenoten.

Maak voor jezelf een zorgvuldige overweging en stel vast hoe groot het risico is. Alleen bij optimale controle is het rijden op de openbare weg eventueel te doen...

Omdat het paard een kuddedier is, kun je het beste beginnen met een tweede paard mee te nemen, zodat áls er iets mis zou gaan, je paard naar het andere paard trekt. Het andere paard kan dan je stuur of rem vervangen. maar als dit werkelijk gebeurd, zijn jullie nog echt niet klaar om "los door het bos" te gaan en adviseer ik een stap terug te doen. Als je Back-up-paard voor niets is meegegaan, kun je weer een stap verder...

We beginnen met het paard vertrouwd te maken met allerlei rare dingen. Het beste is om dit al lang van te voren aan te leren, bv door een clinic Stressvrij Paard, van Kim Moeyersoms of een oefeniong met politiepaarden. Dit paard heeft in een eerder stadium kennis gemaakt met diverse "enge" voorwerpen. We herhalen dit nogmaals zonder hoofdstel. In een eerste stadium nog met een halster om, zodat bij een paniekreactie toch enige controle kan worden uitgeoefend.

Hier zien we het paard op een zeiltje staan, hij geeft hier niks om.

Hieronder oefenen we een kleine slalom tussen emmertjes. Het snelle wenden en sturen bewijst het gemak waarmee het paard gestuurd kan worden. In principe mag het paard zonder hoofdstel niet slechter lopen als met hoofdstel!

Dan komt het moment waarop je gewacht heb: Het hoofdstel gaat af. Ik kan er niet genoeg over praten, maar dit stadium moet echt op alle manieren bevestigd zijn!
Neem geen onnodig risico.

Mijn paard heeft een jaar voorbereiding gehad, vóórdat dit moment is aangebroken. Op allerlei wijzes is het paard getest op zijn gehoorzaamheid. In allerlei sporten en disciplines heeft hij bewezen om zonder één enkele uitzondering klaar te zijn om op deze manier te gaan rijden. Dit paard luistert beter zonder hoofdstel als met, omdat hij zijn verantwoordelijkheid begrijpt. In een beginstadium heeft hij geleerd dat het bit enkel gebruikt wordt als hij niet goed reageert op de andere hulpen. Niet als voorbereiding op het hoofdstelloos rijden, maar gewoon als basis. De hulpen zijn van teugelhulpen steeds meer naar been- en gewichtshulpen overgegaan, iets wat hij duidelijk waardeerde en begreep. Dit is de basis van Unbridled Riding...


Ook zonder hoofdstel laten we het paard allerlei testen ondergaan, waarbij we steeds beter het risico kunnen inschatten. Als het paard niet onder controle is, merk je dat al snel. Begin rustig en bouw alles op.

Hier wordt het paard geconfronteerd met een stuk plastic aan een stok gebonden. Hiermee kun je wapperen, aaien, zwaaien, etc.

Op onderstaande foto's zie je hoe vol vertrouwen het paard geen enkele bange reactie vertoond. Dit is een goed begin...

Je ziet aan het zadel enkele reserve attributen hangen, in dit geval een halster, een touw en een stang met ophangriempjes.
Het halster en touw kunnen in noodgeval gebruikt worden als harnachement, maar het is ook handig om bij kroegbezoek om het paard vast te kunnen zetten. In mijn geval neem ik ook altijd een stang mee, want mijn paard kan enorm drammen en zodra ik merk dat hij misbruik gaat maken van de situatie, hang ik de stang erin. Eenmaal is dit voorgekomen. Niet in een hoofdstelloze situatie, want ik was in die tijd nog niet zover, maar toen ik het paard bitloos ging rijden tijdens een TRECwedstrijd. Ook bitloos adviseer ik altijd een bit of stang mee te nemen. Niet alleen om het risico te beperken, maar als correctiemiddel om het drammen af te leren. Niets is zo vervelend als door het bos gesleurd te worden...
Wat ik ook altijd bij me heb is een klein zakje met snoepjes. Soms is het prettig om te belonen met wat lekkers.

De volgende oefening is erg belangrijk. Het test de gehoorzaamheid ten opzichte van de ruiter versus het kudde-instict. Dit is een moeilijk onderdeel en als het lukt, geeft dit een bewijs van leiderschap van de ruiter naar het paard toe.

Deel 1 van de oefening is het voorop rijden. Hierbij mag het paard niet aarzelen om langs voorwerpen te gaan die hij onderweg tegenkomt. Even schrikken van een vogel die uit de struiken vliegt, is heel normaal, maar het paard mag daarbij behalve een korte schrikreactie, geen moment buiten controle komen!
Houd ook eens een wat grotere afstand tussen de twee paarden. Je paard mag zich niet onzekerder gaan voelen als hij alleen is. Hij moet de ruiter vertrouwen en zelfstandig kunnen werken.
Zie de foto:
De halsriem hangt onspannen om de hals en er is geen inwerking.

Natuurlijk doe je deze oefening ook met hoofdstel, om de basis van het zelfstandig rijden onder de knie te krijgen.
Al de oefeningen die we zonder hoofdstel doen, hebben hun oorsprong in het met hoofdstel rijden. Het is een verfijning van het gehoorzaamheidsprincipe.

Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat een paard, wat deze gehoorzaamheid niet heeft met hoofdstel, überhaupt zonder hoofdstel gereden kan worden.

Deel 2 van de oefening is het je laten inhalen van een ander paard, waarbij jouw paard accepteert dat hij achterblijft. Je ziet op de foto dat het witte paard niet blij is om ingehaald te worden. Op de eerste foto is hij blij en monter. Hij loopt graag voorop. Op foto twee zie je een duidelijk protest, maar hij weet dat er geen discussie mogelijk is en hij accepteert dat het andere paard voorop rijdt. Op de derde foto is het orenspel al een stuk geruster. Hij had liever voorop gelopen, maar hij doet braaf wat er van hem verlangd wordt.

Aan de halsriem zie je dat er een sterke ophouding nodig is. Dit is niet erg, zolang het paard er goed op reageert. Moet je eindeloos blijven trekken, dan zijn jullie er nog niet klaar voor. Mocht deze oefening de enige zijn die niet goed gaat, hang dan tijdelijk je halster of hoofdstel terug en gebruik deze alleen in deze situatie. Oefen deze oefening heel vaak en beloon als het lukt. Uiteindelijk zal het paard begrijpen hoe belangrijk het is om naar jou en niet naar het andere paard te luisteren.
Aan de foto zie je ook dat het paard echt wel een eigen wil heeft, maar toch doet wat de ruiter vraagt. Dit is belangrijk. Ook een dominant paard zal het initiatief aan de ruiter moeten leren overlaten. Dit is allemaal een kwestie van discipline.

Deel 3 van de oefening is het laten vallen van een gat, dus een wat grotere afstand tussen de twee paarden. Laat je paard halthouden terwijl het voorste paard doorloopt, of blijf in stap als het voorste paard weggaloppeerd.

Je ziet op de foto dat het witte paard niet langer wordt tegengehouden en zich overgegeeft aan zijn positie ten opzichte van het andere paard. De halsriem hangt helemaal los. De ruiter heeft het kudde-instinct overwonnen. De correcte basis van het zonder hoofdstel rijden in op deze foto heel goed te zien.


Een pittige oefening voor zowel met als zonder hoofdstel is het meenemen van een tonnetje met rammelde steentjes erin aan een touw. Om het paard te laten wennen beginnen we achteruit te lopen, waardoor het paard goed zicht heeft op het voorwerp. De ruiter toont het paard dat het voorwerp ondanks het geluid, niet eng is en hij accepteert dat. Daarna gaan we voorwaarts en slepen het voorwerp in stap mee. Dan worden we overmoedig en doen het in galop :-)
Je ziet aan het orenspel dat het paard de zaak niet echt helemaal vertrouwd en op zijn hoede blijft. Hij heeft echter voldoende vertrouwen om geen rare dingen te doen en is steeds volledig onder controle.

Verdere oefeningen bestaan uit de natuurlijk hindernissen te overwinnen, die het bos te bieden heeft. In dit geval een helling af galopperen, waarbij enkele boomstammetje liggen waar je overheen kunt galopperen.
Verder nog wat foto's van achterwaarts, over banden heen stappen, springen van diverse boomstammetjes. Alles ongedwongen maar wel gedisciplineerd, alles met groot plezier van paard en ruiter. Mooier kan bijna niet...

Dit paard heeft TREC gelopen op wereldkampioenschap niveau. Alle natuurlijk hindernissen zijn hem wel ongeveer bekend. Een goede voorbereiding op al het recreatieve rijden is het rijden van TRECwedstrijden. Hierbij wordt de ruiter geconfronteerd met zijn tekortkomingen en zal zich beter gaan bekwamen in de losse onderdelen. Het vertrouwen en de discipline worden duidelijk zichtbaar in de TREC.
Zie voor meer informatie hierover op www.trec-nl.nl


Foto's genomen door Dagmare Wouters, www.cw-quarterhorses.com
op een door VVRclub KEMVAR georganiseerde "Extreme Forest Walk".

 

next

homenu