Rijden zonder hoofdstel:

100% Bodycontrol= 0% hoofdstel!

Hoofdstelloos is zeker niet onmogelijk.
Het toont ware kunst van de ruiter
en het vertrouwen van het paard...

Het simpele geheim van hoofdstelloos rijden is het verleggen van de gezamelijke hulpen naar de been-, gewichts- en stemhulpen. Als je merkt dat je niet meer met je handen hoeft te sturen, kun je een poging wagen.
Aan het Hoofdstelloos rijden zijn een aantal belangrijke voorwaarden gebonden.
Regel 1: Het paard mag niet slechter lopen zonder hoofdstel, dan ben je er niet klaar voor! Stelling en buiging, nageeflijkheid en uiteindelijk ook oprichting, het hoort er allemaal bij. Het gebruik van de rug blijft een eerste vereiste.
Regel 2: De situatie moet ten alle tijden veilig zijn. Rij hoofdstelloos in je piste, maar doe met buiten rijden een halster aan met touw om de hals geknoopt. Just in Case...
Regel 3: Niet elk paard is geschikt. Wordt geen hoofdstelloze idealist, maar probeer een vakkundig ruiter te worden. Paarden die erg voorwaarts zijn en met hoofdstel al moeilijk te houden zijn, zou ik persoonlijk niet hoofdstelloos rijden... Ik heb de liefste en trouwste paarden van de wereld, maar het zijn endurancepaarden op topniveau. Als ze gaan, hou ik ze zelfs met bit of stang moeilijk meer tegen. Thuis in de bak, kunnen ze allemaal met een touwtje om de nek, vinden ze prachtig. Buiten de bak verongeluk je er onheroepelijk mee...

Rijden zonder hoofdstel vergt veel kunde van de ruiter. Je ziet veel ruiters met of zonder bit rijden, waarbij je meteen denkt, die kan echt niet rijden. Zonder hoofdstel kan iemand, die niet kan rijden,echt niet rijden (wat n zin!) dus die valt meteen door de mand. Persoonlijk vind ik met neckrope rijden niet zozeer met vertrouwen te maken hebben, alswel met een goede africhting! Ik heb een spooky paard, en met of zonder hoofdstel, het maakt niet zo heel veel uit.

Hoofdstelloos is per definitie NIET zweef-NH, omdat de basis ligt in de dressuur (zowel klassiek als western). Met een los teugeltje door het bos rijden, kun je geen enkel paard leren om zonder hoofdstel te rijden. Het is een lange weg van africhting... Je begint met hoofdstel met ALLE hulpmiddelen die je nodig hebt. Heb je een erg sterk paard, probeer hem dan niet te pesten met een bit of neusriem waar je steeds aan moet trekken en plukken, maar hang er dan liever een stang in. Met een stang kun je hele korte duidelijke hulpen geven, die vanwege de korte gebruiksperiode, veel paardvriendelijker kunnen zijn als de hele tijd trekken. Komt je paard omhoog tegen de hulpen in en kom je er niet uit, dan kan een Thieddemanteugel uitkomst bieden. Deze werkt hetzelfde als een slof maar heeft een "einde" waardoor hij ongevaarlijk is voor minder goede ruiters. Een slof is echt een profi attribuut, blijf eraf. Ook sporen zijn een belangrijk hulpmiddel, omdat het paard enorm scherp moet zijn voor de benen. Het is zeker geen must, maar als je merkt dat het paard slecht reageert op je beenhulpen, is (net als de stang) het beter om minder langdurig hulpen te geven met een net iets sterker been met spoor. Sporen zijn nooit bedoeld om sneller te gaan, maar om je beenhulpen te accentueren. Gebruik ze daar dan ook voor!! Het gebruik van een zweep zie ik hierbij niet zo zitten, maar het kan zijn dat je alle actie verliest bij een flegmatiek paard. Dan kan een dressuurzweep makkelijk zijn. Zorg wel dat je er nooit van afhankelijk wordt.

Om je teugelhulpen tot minimaal te reduceren, hou je de teugels allebei in beide handen vast. zolang je veel hulpen nodig hebt, hou je de afstand tussen beide handen wat verder uit elkaar. Probeer steeds wat dichter bij elkaar te komen, totdat ze naast elkaar zijn en je net zo makkelijk met één hand zou kunnen rijden.
De volgende stap is om je handen heel minimaal te bewegen. Je zult merken dat je de teugel enkel nog nodig hebt om een halve ophouding te maken. Dit wil zeggen, een korte mededeling, waarbij het paard zijn attentie op de aanwijzingen van de ruiter richt. Tot nu toe, heb ik geen andere hoofdstelloze oplossing kunnen vinden als met een halsriem (neckrope voor de westernruiters, cordeo voor de kakkers) of ring rijden. Je moet deze aanwijzing kunnen geven, en mond, neus of hals maakt niet zo heel veel uit. Er zijn mensen die met twee zweepjes rijden, waarbij ze visuele aanwijzingen geven. Hier heb ik geen ervaring mee en kan ik dus ook geen zinnig woord over zeggen... Ook zijn er mensen die echt zonder iets kunnen rijden. Gaaf, maar niet voor iedereen weggelegd....

Neckreining is een westernvorm van teugelvoering die erg goed voorbereid op het hoofdstelloos rijden. Veel westernruiters hebben dan ook weinig moeite om dezelfde oefeningen uit te voeren met of zonder hoofdstel. Bij neckreining brengt de ruiter beide teugels naar de richting waar hij naar toe wil, waarbij de buitenteugel tegen de nek aandrukt. Je trekt dus niet, zoals bij Engels/Klassiek rijden, maar DUWT. Deze teugelvoering is dan mee te nemen naar de neckrope en voor het paard praktisch hetzelfde. In de western wordt de basis van de neckreining veelal gelegd met de bosal. Deze heeft een prikkende touwteugel, welk prikt tegen de nek. Hierdoor is het paard sneller geneigd te wijken voor de druk van de duwende teugel. Begleidt je neckreining altijd met je buitenbeen. Door beide hulpen steeds tegelijk te gebruiken, kun je uiteindelijk de teugelhulp verminderen en tot slot reduceren tot nul. De eerste stap naar Hoofdstelloos kan gemaakt gaan worden.
Dat western en hoofdstelloos geen onbekende van elkaar zijn, is te merken dat echt heel erg veel ruiters geen hoofdstel nodig hebben om hun kunsten te vertonen. Ik ken er in ieder geval zeker een stuk of 20. In het klassieke deel ken ik er eigenlijk niet zo heel erg veel.



next

homenu